Nooit ik...

...

ik ben de zoon
die nooit een vader had
en zijn moeder daarmee
voor altijd is verloren...

ik ben de vader
die nooit een kind kan
koesteren, als ware het
de vrucht van zijn schoot...

ik ben de minnaar
die nooit een vrouw heeft
kunnen houden van
verre, of dicht bij mij...

ik ben de werker
die nooit een baantje hield
voor lang, omdat het werk
hem niet beviel; maar andersom...

ik ben de man
die nooit een ik had
kunnen hebben, zonder
dat ik het nooit was...

...

Het sterven van een kat

...

Ze zeggen, en het is waar
katten spinnen als ze sterven, ik was erbij
hoorde het ronken zonneklaar
dus al vind u het raar, geloof mij
ik laat uw mening, dit gedicht niet bederven...

Als een kat het leven gaat ruilen
met de eeuwige jachtgrond, dan is het net
alsof we niet mogen huilen
de kat gaat schuilen, hoorbaar pret
in de dood, alsof morgen niet bestond...

Luisteren wij dieper, dan horen
we de afnemende klop nog slaan, steeds zwakker
het leven verlaat een dier, ooit geboren
met gesloten ogen en oren, werd het wakker
nu op het punt, om voor altijd weg te gaan...

In ons hoofd, speelt nog de gedachte
misschien gebeurt het niet, hoop je nog
maar de dood zal niet wachten
vergeefs smachten, en haalt hem toch
onverbiddelijk zeist hij, tot uw diep verdriet...

Gelukkig was zijn leven, mooie kat
zijn bokken sprongen, het kon niet op
hij was je grootste schat
kopte en likte je plat, ging altijd voorop
maar dat heeft hij al verdrongen...

Zalig, zal je rusten, mijn kat...

Als een kind...

...

als een kind mocht kiezen
dan was Peter Pan dezelfde
als God, of stiekem
hun eigen pa...

dan was hun moeder
eerst hun grote zus,
en later hun vriendin...

verschil tussen jongens
en meisjes was er niet
we waren allemaal stom
en kussen was vies...

groot worden deden we nooit
geen cent zouden we verdienen
en uiteindelijk gingen we allemaal dood
van de honger, en de dorst...

en toen begon alles weer opnieuw
daar was weer onze vader, onze mam
onze vriendjes, onze school...

en het was heerlijk...

...

Evolutie

hoe het leven haar weg baant

in voorspoed en tegenspoed...

hoeveel manieren, het leven
kan verzinnen, om te komen
van geboorte naar de dood...

miljarden manieren, om te beginnen
en even zoveel wegen
naar het onvermijdelijk einde...

de blauwdruk van het bestaan
als zodanig een doolhof
met vrijwel alle paden belopen...

als in een mierenhoop
bestuurd door feromonen
baant het leven zich een weg...

sommigen, keren nooit terug
dus die paden, raken onbelopen...

Verdovend middel...

...

mijn DNA is verslavend
bij de wet verboden
als zodanig op de lijst
der verboden middelen...

het bezit van mijn DNA
is derhalve strafbaar
de enige die heeft
en mag ben ik...

er valt te onderhandelen
over uitwisseling van
overdraagbare genoegens
genezing niet inbegrepen...

...

Moeder...

...

dat kind kreeg je met spijt
opgedrongen, want je dacht
dat hij dan zou blijven, immers
dat had hij beloofd...

toen het kwam, voelde
hij zich beroofd, van
vrijheid en al zijn praatjes
zijn vrijblijvende vrouwenschaar...

toen hij ging, was altijd
het kind nog daar, als
gevangene van jouw wraak
voor zijn schaamteloos verraad...

toen jij ging, werd
zijn gepraat, zijn kind in
afwezigheid een spiegel
van zijn loze beloften...

want je weet, alle mannen
zijn schoften, en niet bereid
eindeloos te boeten
voor jouw nijd...

...

Een goed, heilig man...

...

het zijn niet de kinderen
die zo nodig in Sinterklaas willen
of zouden moeten geloven...

noch in de Paashaas
de Kerstman, de Tandenfee
noch in Jezus, of in God...

voormalige kinderen, opgejaagd
door eigen demonen, zijn zij
die deze leugens levend houden...

in plaats van bescherming
van onze kinderen, kiezen wij voor
het doorgeven van onze eigen angst...

zoals wij bang waren, zo
zullen wij kinderen baren...

...

Brandende tranen...

brandende tranen…

als ik aan je dacht
dan werd ik blij en heel
alles wat je in me brak
dat kon je lijmen...

als ik nu aan je denk
dan voel ik me droef en gebroken
mijn tranen branden mijn ogen
wie kan dat rijmen?

Wat wij ons brengen...

...

op enig moment, dacht ik
dat mijn leven beter af zou zijn
zonder mij in jouw leven...

want ik zag, wat jouw leven
zou kunnen zijn, zonder mij
en wat ik je dan niet breng...

totdat ik zag, wat mijn leven
zou kunnen zijn, zonder jou...

met alleen mezelf, en wat je dan
niet meer aan me kunt brengen...

dat leven was leeg, want ik
kon alleen maar zijn, wat ik je breng
dat wat jij mij brengt...

...

Des schrijvers waarde

...

soms vraagt de schrijver zich af...

hoe het toch zou komen,
dat je over bepaalde mensen
geen gedicht of verhaal kunt schrijven...

het is niet, dat ze ons niks doen
misschien is het, omdat ze
ons geen verdriet doen...

maar waar komen liefdesverhalen
dan vandaan; of gaan die ook,
alleen maar, over verdriet...

of is het soms zo, dat we alleen maar verhalen
over onszelf, en dat wat ons niet raakt
of nooit mag raken; wat wij zijn...

...

Bestemming

...

iedereen heeft er een, niemand
die precies kan zeggen
waar hij het zoekt...

sommigen zoeken niet, want
niet iedereen die zoekt
zal uiteindelijk vinden...

soms zijn er niet genoeg
tranen in de wereld, om
dat ons te laten zien...

de bestemming is voor ons allen
gelijk, de stappen die wij nemen
vormen ons bestaan...

het leven is een doolhof
met miljarden ingangen, talloze
wegen en zijwegen, maar
slechts een enkel middelpunt...

het doel is niet, deze puzzel
zo snel mogelijk op te lossen
hierna loopt de weg immers dood...

wij zouden moeten verdwalen, of
herhaald terugkeren op onze schreden
want het doolhof is niet
de ware marteling...

die wacht aan het einde
als we niet hebben kunnen
vinden wat we zochten...

of is het soms zo, dat leven
niets anders is, dan zoeken
naar de dood...

...