Het sterven van een kat

...

Ze zeggen, en het is waar
katten spinnen als ze sterven, ik was erbij
hoorde het ronken zonneklaar
dus al vind u het raar, geloof mij
ik laat uw mening, dit gedicht niet bederven...

Als een kat het leven gaat ruilen
met de eeuwige jachtgrond, dan is het net
alsof we niet mogen huilen
de kat gaat schuilen, hoorbaar pret
in de dood, alsof morgen niet bestond...

Luisteren wij dieper, dan horen
we de afnemende klop nog slaan, steeds zwakker
het leven verlaat een dier, ooit geboren
met gesloten ogen en oren, werd het wakker
nu op het punt, om voor altijd weg te gaan...

In ons hoofd, speelt nog de gedachte
misschien gebeurt het niet, hoop je nog
maar de dood zal niet wachten
vergeefs smachten, en haalt hem toch
onverbiddelijk zeist hij, tot uw diep verdriet...

Gelukkig was zijn leven, mooie kat
zijn bokken sprongen, het kon niet op
hij was je grootste schat
kopte en likte je plat, ging altijd voorop
maar dat heeft hij al verdrongen...

Zalig, zal je rusten, mijn kat...