Moeder...

...

dat kind kreeg je met spijt
opgedrongen, want je dacht
dat hij dan zou blijven, immers
dat had hij beloofd...

toen het kwam, voelde
hij zich beroofd, van
vrijheid en al zijn praatjes
zijn vrijblijvende vrouwenschaar...

toen hij ging, was altijd
het kind nog daar, als
gevangene van jouw wraak
voor zijn schaamteloos verraad...

toen jij ging, werd
zijn gepraat, zijn kind in
afwezigheid een spiegel
van zijn loze beloften...

want je weet, alle mannen
zijn schoften, en niet bereid
eindeloos te boeten
voor jouw nijd...

...